Where Shizu Goes — Episode 11
Nederlandse Samenvatting
Hoshikuzu en Shizu wonen in hetzelfde gemeentelijke wooncomplex in Japan. Het huis van Shizu zit vol met manga en een witte kat. Ze praat bijna nooit en glimlacht altijd een beetje verlegen. Op een dag zegt Shizu zachtjes: “Ik heb dagen waarop ik naar de kattenwereld ga. Ga je met me mee?” Die kleine uitnodiging verandert Hoshikuzu’s wereld heel voorzichtig.
Synopsis
Hoshikuzu and Shizu live in the same public housing complex in Japan. Shizu’s home is filled with manga and a white cat. She rarely speaks, always with a faint, awkward smile. One day, Shizu quietly says, “I have a day when I go to the world of cats. Will you come with me?” That small invitation gently shifts Hoshikuzu’s world.
Hoofdstuk 11 “Het geheim zit in het krantenpapier…”
Shizu trapte met haar voorpoten tegen de muur, harder dan ze zelf verwachtte. “Mjauuu!!!” Met een grote sprong landde ze boven op de schutting. De drie andere katten staarden haar aan, met open mond van verbazing.
“Oké, we gaan!” zei de zwarte kat, en liep richting de rivier. Shizu’s hart bonsde. Ze kon niet stoppen met denken aan wat haar te wachten stond, en waar dit avontuur haar naartoe zou brengen.
Al snel hoorde ze het geluid van stromend water. Shizu kon helemaal niet goed zwemmen, maar het verlangen om een vis te vangen gloeide zachtjes in haar borst.
De zwarte kat stapte tussen stenen waar gras en mos groeiden, en tikte met zijn voorpoten op het wateroppervlak. Tik tik tik tik. Kleine visjes verschenen, alsof ze door iets werden gelokt. Hij miste het moment niet — met één snelle beweging sloeg hij een grote vis op de oever.
Kuu, de witte kat, deed hem meteen na. Tik tik tik! Een vis kwam omhoog en zij sloeg hem zonder aarzelen weg. De zwarte kat lachte. “Ik hoef jou niets meer te leren.”
Toen was Shizu aan de beurt. Haar trillende lichaam liet iedereen de adem inhouden. Ze tikte op het water — tik tik tik tik — maar er kwam geen vis.
Terwijl ze naar de rimpels keek, begon de wereld te wiegen. Haar zicht draaide, en ze viel in de rivier alsof ze naar beneden werd getrokken.
“Ik… kan niet zwemmen…” dacht ze, net toen Ash in het water sprong om haar te redden.
Maar Shizu verdween voor zijn ogen. Naar de bodem getrokken? Hij vroeg het zich af — tot zijn eigen wereld begon te draaien. Rond en rond, rond en rond. Beiden keerden op hetzelfde moment terug naar de mensenwereld.
Shizu lag te slapen, haar lichaam nat van het zweet. Haar zus Yurine legde zacht een badhanddoek over haar heen. Op het moment dat de stof haar huid raakte, verdween de verbinding met de kattenwereld.
De IJzeren Regel van de Kattenwereld — Regel 1: Geen enkel voorwerp uit de mensenwereld mag worden meegenomen. Geen kleding, geen bril, zelfs geen ondergoed. Alleen een naakt lichaam kan binnenkomen.
Hoshikuzu had het avontuur geweigerd omdat ze niet naakt kon zijn. Ondergoed was haar laatste grens.
Ash was vergelijkbaar — maar zijn verhaal was een beetje anders.
Op een regenachtige nacht, nadat een vriend iets had gezegd over zijn vader dat hem diep had gekwetst, nam Ash een douche en stond naakt in zijn kamer. Buiten, in de regen, zat een zwarte kat, klein en verdrietig.
Ash liep naar het raam en omhelsde de natte kat met zijn naakte lichaam.
Op dat moment keerde de wereld om.
Later, toen zijn moeder een handdoek over zijn zweterige, slapende lichaam legde, werd hij teruggetrokken naar de mensenwereld. Toen begreep hij eindelijk de ijzeren regel van de kattenwereld.
Vanaf dat moment gingen Ash en Shizu vaak naar de kattenwereld. In hun kattenvorm konden ze hun ware zelf ontmoeten.
Shizu voelde het duidelijk — haar hart maakte een klein geluid elke keer dat ze Ash zag. Boem boem. Haar eerste liefde.
Ze vroeg Hoshikuzu om Ash ook te komen zien, maar zij kon haar ondergoed nooit uitdoen. (“Doe het dan samen…” lachen)
Hoe vaker ze katten werden, hoe meer ze voelden dat dit misschien was wie ze werkelijk waren.
Maar Shizu vroeg zich af — als Ash wist dat ze mens was, wat zou hij dan denken? Die gedachte kneep in haar borst.
Ash voelde ook iets wat hij nog nooit had gevoeld voor een menselijk meisje. Elke keer dat de lapjeskat dichterbij kwam, steeg een vreemde warmte en trilling in hem op. Hij wilde dichtbij haar zijn, maar te dichtbij maakte hem nerveus.
De dagen als katten namen toe — één maand, twee maanden — en hun band werd langzaam dieper.
Op een dag, terwijl de vier katten speelden, liet een bakker een brood achter ingepakt in krantenpapier. “Als je het wilt, neem het maar.”
De zwarte kat pakte het brood meteen en gaf het aan Kuu. Kuu was zijn koningin geworden. Ze streek met haar staart langs zijn wang, als een stille dankbetuiging.
Ash zei altijd tegen Shizu: “Eet hier nooit iets. Ik eet het ook niet.”
Maar die dag had Shizu enorme honger. Ze slikte — gokyun — en staarde naar het brood in het krantenpapier.
Get stilla’s stories in your inbox
Join Medium for free to get updates from this writer.
De IJzeren Regel van de Kattenwereld — Regel 2: Wie het voedsel van die wereld eet, wordt een bewoner van die wereld. Terugkeren is onmogelijk.
Ash staarde ook naar het brood…
Volgende keer: het laatste hoofdstuk
Chapter 11 “The Secret Lies Inside the Newspaper…”
Shizu kicked the wall with her front paws, harder than she expected. “Meooow!!!” Her voice echoed as she leapt onto the top of the fence. The other three cats stared up at her, mouths open in disbelief.
“Alright, let’s go!” the black cat said, heading toward the river. Shizu’s heart thumped with excitement. She couldn’t help wondering what awaited her next, and where this adventure was trying to take her.
Soon, she heard the sound of flowing water. Shizu was terrible at swimming, but the desire to catch a fish glowed quietly inside her chest.
The black cat stepped between rocks covered in grass and moss, and began tapping the surface of the water with his paws. Tap tap tap tap. Little fish began to appear, as if lured by something. He didn’t miss the moment — with one swift motion, he slapped a large fish onto the shore.
Kuu, the white cat, immediately copied him. Tap tap tap! A fish surfaced, and she knocked it out without hesitation. The black cat laughed. “There’s nothing left for me to teach you.”
Then it was Shizu’s turn. Her trembling body made everyone hold their breath. She tapped the water — tap tap tap tap — but no fish appeared.
As she stared at the ripples, the world began to sway. Her vision spun, and she slipped into the river as if pulled in.
“I… can’t swim…” She thought that just as Ash jumped in to save her.
But Shizu’s body vanished right before his eyes. Pulled to the bottom? He wondered — until his own world began to spin. Round and round, round and round. Both of them returned to the human world at the same moment.
Shizu lay asleep, drenched in sweat. Her sister Yurine gently placed a bath towel over her. The moment the towel touched her skin, the connection to the cat world dissolved.
The Iron Rule of the Cat World — Rule 1: No human-world objects may be taken there. Not clothes, not glasses, not even underwear. Only a bare, untouched body can enter.
Hoshikuzu had refused the adventure because she couldn’t bring herself to be naked. Underwear was her final wall.
Ash was similar — but his story was a little different.
One rainy night, after being hurt by something a friend said about his father, Ash had taken a shower and stood naked in his room. Outside the window, a black cat sat in the rain, looking small and lonely.
Ash reached out and hugged the wet cat with his bare body.
In that instant, the world flipped.
Later, when his mother placed a towel over his sweaty, sleeping body, he was pulled back to the human world. That was when he finally understood the iron rule of the cat world.
After that, Ash and Shizu began visiting the cat world often. In their cat forms, they could meet the truest versions of themselves.
Shizu knew it clearly — her heart made a small sound whenever she saw Ash. Thump, thump. Her first love.
She asked Hoshikuzu to come see Ash too, but she never managed to take off her underwear. (“Just do it together already…” laughs)
The more time they spent as cats, the more they felt that being cats was closer to who they really were.
But Shizu wondered — if Ash knew she was human, what would he think? The thought made her chest tighten.
Ash, too, felt something he had never felt toward any human girl. Whenever the calico cat came close, a strange warmth and trembling rose inside him. He wanted to be near her, but being too close made him shake.
Days as cats increased — one month, then two — and their bond deepened slowly.
One day, while the four cats were playing, a baker left a loaf of bread wrapped in newspaper. “If you want it, take it.”
The black cat grabbed it immediately and handed it to Kuu. Kuu had become his queen. She brushed his cheek with her tail, a gesture of quiet affection.
Ash always warned Shizu: “Never eat anything here. I won’t eat it either.”
But that day, Shizu was starving. She swallowed hard — gokyun — staring at the bread wrapped in newspaper.
The Iron Rule of the Cat World — Rule 2: If you eat the food of that world, you become one of its residents. You can never return.
Ash, too, stared at the bread…
Next: Final Chapter
