Member-only story
Araba
Ben arabaya karşıyım.
Hakkında bir şey bilmeye de karşıyım. Sürmeye de karşıyım.
Dişil enerjim düşüyor.
Her daim hazırolda bekleyen bir şoförümün neden olmadığı ise henüz cevabı aranan sorular arasında. Bu yüzden mecburen kendisini ben sürmekteyim. Ancak diğer her durumda ona duyarsız kalıp onu yok saymaya olan çabam takdire şayan.
Arabam ve sorunları bir takım bireylerin özverili tutumlarıyla giderilsin arzusu içindeyim.
Ne acı ki insanın etrafında her seferinde arabasının ihtiyaçlarını üzerine yıkabileceği bir erkek olmuyor. Arabamı bok götürüyor mesela şu an. Gerçekten bok. Kuş boku. Biri de çıkıp ben erkeğim bu arabanın yıkanması bana düşer demiyor.
Bize böyle öğretildi. Eve kadın, arabaya erkek bakar dendi ama ne yazık ortada adam yok!
Hafta başı arabayı sanayiye götürdüm. “Size ne yapacağız demiştik, kusura bakmayın unuttum.” dedi oradaki bey. “Bana kış başı getirin demiştiniz, kusura bakmayın ben de sizi dinlememiştim ehihi.” dedim.
Yakıt tankının bi yerinde sorun varmış. Daha önceden istemeden edindiğim bilgilere göre eğer usta bi parça değiştirirse eskisini orada bırakmamalıymışız. Bu yüzden hemen attım cebime. Benden bu kadar!
Beyefendi orada bana arabamın problemini ve nasıl çözdüğünü anlattı, neler yapsa neler olacağını da…
